donderdag 4 oktober 2012

Eervolle vermelding Schrijfwedstrijd De Erotiek Van De Lelijkheid

Afgelopen zomer zond ik een verhaal in voor de wedstrijdvan Uitgeverij Nadorst. Niet gewonnen maar wel een eervolle vermelding. Lees hier het verslag:

http://www.nationaleboekenblog.nl/wedstrijd/uitslag-schrijfwedstrijd-erotiek-van-de-lelijkheid/


En hier het verhaal:


Andreas


Ik ben veertien jaar en twee weken op zomerkamp met andere hormoonvulkanen. We doen deze twee weken vooral ons best om er bij te horen. Ik ken niemand.

Op de Drentse hei lijkt het kampleven op een film waarin ik de enige echte mens ben, samen met Andreas. Hij heeft zijn bruine sluike haar in een scheiding. Een beetje zoals Hitler, met een lok. Type nerd. Hij heeft puistjes, veel meer dan ik. Verder ziet hij er schattig uit. Als een klein broertje dat aan tafel de spaghetti witte wormpjes noemt, maar dat ook altijd op plekken is waar je hem niet wilt hebben.
De tenten waar we in slapen zijn verdeelt in leeftijdsgroepen en er is een apart veld voor de jongens en de meisjes..Andreas slaapt in de oudste jongenstent, zo noemen we dat. Hij is een kop kleiner dan zijn tentgenoten Ik slaap in de oudste meisjestent. Behalve ik gebruikt iedereen in mijn tent make up. En iedereen heeft al een keer gezoend. Toen ze het aan mij vroegen werd ik rood. Ik wil ook met iemand zoenen.
Het liefst met Gijs. Hij heeft kort blond krullend haar en bruine ogen. Hij sluipt 's-nachts onze tent in om bij Annelieke in de slaapzak te gaan liggen. Annelieke met haar nagellakpotjes en haar volgelingen. Zij gaat meestal hard giechelen als Gijs er is waardoor onze tentleidster wakker wordt.
Dan druipt Gijs weer af naar zijn eigen tent.
Er wordt soms stiekem gerookt, ik durf dat niet. Ik raak bevriend met Annick, ze slaapt in een jongere tent en zij rookt ook niet. Mijn vonnis is getekend.
We gaan op kanotocht en blijven na een dag varen slapen op een andere plek. De bagage gaat mee met de leiding. Alleen de hoogste tenten mogen mee met dit avontuur. Er worden groepjes van twee gemaakt. Elk meisje gaat bij haar vriendje in de kano. Ik mis Annick.. Andreas en ik blijven over. Hij kijkt naar de grond. Ik zie de mee-eters op zijn kaken, de te lange lok, de spijkerbroek die te hoog is opgetrokken.
Andreas is net zo slecht in peddelen als ik. We moeten lachen als we in het riet varen. Ik wil niet toegeven dat ik moet lachen. Hij krijgt een rood hoofd als hij ziet hoe ik mijn lachen inslik.
Andreas moet pissen. Hij gaat staan in de kano met zijn rug naar me toe. Het duurt lang voor ik geklater hoor. Ik probeer niet te bewegen. Maar dat lukt niet, Andreas valt. Als hij in de boot probeert te klimmen val ik ook. Als ik boven water kom is Andreas vlak bij me. We lachen keihard.
Het lukt hem in de kano te klimmen en hij gaat er met zijn buik naar beneden dwars overheen liggen. Andres zegt dat ik er ook in moet klimmen nu, het is stabiel, zegt hij. Ik betwijfel zijn idee. Maar het lukt. We moeten nog een eind.
Als we aankomen, is iedereen er al. We hebben het koud. De leiding brengt ons naar de tent. Ik zoek droge kleren en loop naar de douches. Als ik terug kom zit Andreas al bij het kampvuur met alle anderen. Hij heeft een plekje naast zich open gelaten. Verder is er nergens meer plek. Hij bied me de helft van zijn slaapzak aan voor om mijn schouders. Nu zit ik tegen hem aan. We zoenen, dat is noodzakelijk. De zoen voelt als de waterplanten die aan mijn blote benen trokken toen ik uit de kano viel.

2 opmerkingen:

  1. Hoi Rinske,
    in de tweede zin is er een g gevallen uit uitgeverij.
    Als erotiek zo begint vraag je je af waarom er zoveel over te doen is in het latere leven ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bedankt, Wouter, ik wijzig het even. En ja, dat vraag ik me ook af :-)

    BeantwoordenVerwijderen