dinsdag 5 november 2013

Ik sta op Strubbel.nl



Cake
Het schijnt zo dat er een dikke vrouw, die altijd rode jurken draagt, is geweest die heeft gezegd dat ze mij ooit eens zou tegenkomen. Nu zit ze tegenover mij in de trein. Ik weet niet dat ze gezegd heeft dat ze me ooit zou tegenkomen. Ze heeft een cake in plastic folie op schoot. Ze haalt het folie er af. Ze breekt een brok cake af, Ze stopt het op een walgelijke manier in haar mond. Ze steekt haar tong ver onder de brok. Er blijft rode lippenstift achter op het stuk cake. Het is te groot voor haar mond en ze houdt die dan ook een stukje open als ze smakkend kauwt. Ik wil niet kijken, maar ik kijk toch. Ik ben blij dat ik niet weet dat ze gezegd heeft dat ze me ooit zou tegenkomen. Ze kijkt me aan, slikt door en zegt, terwijl ze natte kruimeltjes spuugt: 'Je komt me bekend voor, wil je ook een stukje cake?'  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen