dinsdag 3 december 2013

Ik sta op

Strubbel


Antoinette

Antoinette was bij de amateurtoneelclub gegaan omdat ze dat altijd al gewild had. Nu haar man overleden was en ze zich niet meer de hele dag bezig hoefde te zijn met hem bevelen geven, had ze er de tijd voor. Ze was met haar parelkettingen en mantelpakjes wel een beetje een vreemde eend in de bijt, maar toneelspelen kon ze als de beste. Zolang het tenminste rollen waren waarbij ze boven een ander kon staan. De plaatselijke pers was lovend geweest over haar eerste rol als hertogin in het  blijspel 'Wie zit er in de bossages'.
In het tweede stuk moest ze een boerenmeid spelen. Antoinette had zich min of meer geschikt in deze toewijzing. Toen de boerenklucht  uitgevoerd werd met de naam ' Achter de mesthoop' had ze stiekem haar parelketting om haar nek laten zitten. Dat was totaal verkeerd gevallen bij een aantal leden van de toneelclub. Ook de pers had er wat negatiefs over geschreven. Het werd een drama. Temeer omdat de jongste speler, die boerenzoon speelde, verliefd op haar was geworden in het echt. De vader van die jongen, die burgemeester speelde in het stuk, was tevens avances aan het maken. De vrouw die de boerin speelde was stikjaloers op haar. Antoinette had het natuurlijk stiekem aangelegd met de regisseur. Het was een drama dat je  'Van parelketting tot stront aan de knikker', zou kunnen noemen.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen