woensdag 8 januari 2014

Ik sta op




Hektor
Het stonk naar bejaardenhuis en tankstationstoilet in het dierenasiel. Een puisterig meisje gaf me een rondleiding. 'Katten zijn dieren met een eigen willetje, daar moet u wel rekening mee houden.'Ze liep met mij langs de hokken. 'De meeste katten hier zijn weg gedaan door hun baasjes, dat moet u wel in uw achterhoofd houden.' Ik knikte, al wist ik niet waarom. 'Ze hebben al allemaal een heel eigen verleden, dat moet u zich wel realiseren.' We stonden stil bij een kat wiens ene oog dichtzat. 'Deze kat heeft geen oog meer, maar het ander oog doet het nog wel.' Ik knikte weer. ' Hoe heet ze?'. 'Trudie', zei het meisje, 'ze is van een alcoholist geweest, maar u mag haar een nieuwe naam geven.' 
Ik schudde van nee.
'U moet er wel rekening mee houden dat het een kater is, dus Trudie is dan toch een beetje een rare naam', zei het meisje. Ik zag de gele kopjes op haar pukkels. ' Tsja 'zei ik, 'daar heb je een punt'. Het meisje lachte niet: 'Ja, daar zou ik als ik u was wel goed over nadenken, als u Trudie wilt adopteren.' Ik hield mijn hand bij de kooi, Trudie blies naar me. 'Trudie is wat angstig', zei het meisje. Ik knikte. 'Ik noem haar Hektor' zei ik. Het meisje zei: 'dat is een hondennaam.'Ik knikte weer. Het meisje deed het deurtje van Hektor's kooi open. Ik betaalde. 'Is Hektor een cadeautje', vroeg ze. Ik schudde van nee en nam Hektor onder de arm. In het park liet ik Hektor los en riep: 'Je moet er wel rekening mee houden dat je straks weer een nieuwe naam krijgt'.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen