woensdag 8 oktober 2014

Inzending VUMC poëzieprijs

Slaap je

als ze niet meer brabbelt en lege dromen
inademt, onder handen wordt genomen,
weg genomen terwijl ze nog een luier draagt
trekt de navelstreng zich om mijn moederhart

als ze wakker wordt, niet klaagt maar speelt
met slangetjes en stethoscoop klopt alles weer
harder dan daarvoor, wat zijn de ramen groot

we tekenen met pen haar lijfje vol
met littekens, nu valt dat ene niet meer op

slaap je, je lijkt wel dood.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen